Suizanda bulunuyorum. Çok üzülüyorum. Hastalık derecesinde. Yardım edin. (Rumuz: Fatma)
Bu kıskançlığın sebebi ne olabilir?
Eşinizden en ufak bir şüpheniz mi var? Sizden başka birisine mi ilgi duyuyor? Şaka yollu da olsa, ikinci bir evlilik yapacağını mı söylüyor?
Yahut size olan sevgisini dile getirmiyor mu, yakınlık duymuyor mu? Telefon mesajlarında veya başka bir şekilde bir kadınla ilişkisini mi öğrendiniz?
Bu ve benzeri şeyler normaldir. Herkesin hayatında bu tür şeyler olabilir.
Böyle hallerden şüpheye düşmenin bir anlamı yoktur. Anlamı olmadığı için de kıskanmak bir fayda getirmez. Olsa olsa sizde olan bir takıntıdır ve bir evhamdır.
Olmayan bir şeyi olmuş gibi görmek, görülmeyen bir şeyi görmüş gibi düşünmek, yaşanmayın bir olayı yaşanmış gibi hayal etmekten başka bir şey değildir.
Kıskançlık kararında olmalı
Kıskançlık kararında olmalı. Rahatsız etmemeli, bir saplantı haline gelmemelidir. Özellikle şüpheye, evhama dönüşmemelidir.
Peygamberimiz kıskançlığı ikiye ayırır ve der ki:
"Kıskançlığın bazısını Allah sever, bazısını da sevmez."
"Allah'ın sevdiği kıskançlık, kötülük olduğunda kuvvetli zan beslendiği zaman duyulan kıskançlıktır."
"Allah'ın hoşlanmadığı kıskançlık ise zayıf bir ihtimal karşısında duyulan kıskançlıktır."
Demek ki, aşırıya kaçarsa, bu davranışı Allah da sevmiyor.
Suizan ettiğinize göre, eşinizin hakkında sizi yanlış düşüncelere sevk eden, kafanıza böyle bir şüpheyi sokan, huzurunuzu ve sevginizi bozan birisi varsa, o da bütün takıntıların kaynağı ve üreticisi olan şeytandır.
Şeytan, birbirini seven, birbirine tutkun ve birbirine bağlı çiftlerin arasına girer, aralarındaki sevgiyi ve bağlılığı yok etmeye çalışır.
Siz bu düşüncelerin kendinizden kaynaklandığını sanırsınız, kendinizi böyle tanımlarsınız, ortada hiçbir şey yokken eşinizden şüphe etmeye, lüzumsuz yere onu kıskanmaya başlarsınız.
Sonra bu düşünceyi benimsersiniz, büyütürsünüz, kafanızı onunla doldurursunuz. Ondan sonra da "kurtulamıyorum" diye kendinizi suçlarsınız.
Bilseniz ki, bu şeytanın bir oyunudur. Bu oyuna gelmezsiniz.
Bundan kurtulmak için en önemli çare, şeytandan Allah'a sığınmak, ibadetlerinize yönelmek, dualarınızı arttırmaktır. Bu arada mümkünse bir psikiyatra görünmektir.
Babam beni istemiyor
Boşanmış bir kız evladı olarak babama sığındım ama babam istemiyor, evden kovuyor, "Git" diyor, çocuklarımı istemiyor, çok kötü davranıyor. Bana ne tavsiye edersiniz? (Rumuz: Sevil)
Baştan soralım. Babanı size karşı neden böyle bir tavır sergiliyor? Normal halde böyle yapmaması gerekir. Acaba evlenirken onun istemediği biriyle mi evlendiniz, evlilik süresinde aranızda bazı istenmeyen olaylar mı yaşandı, babanız boşanmanızı istemediği halde siz mi ısrar ettiniz?
Aranızda mutlaka önemli bir gelişme yaşanmış olmalı ki, "evladını" istemiyor. Böyle şeyler söz konusu ise, özür dileyin, elini öpün, boynuna sarılın, "babalığına" sığının. Hata yaptığınızı söyleyin, yanlışa düştüğünüzü anlatın.
Babaların gönlü geniştir, namuslarına sahiptir, yeter ki evlatlıkta kusur etmeyin.
Bunu yaparken annenizden yardım alın, annenizle birlikte hareket edin. Acaba anneniz ne diyor? Onun da babanız gibi düşüneceğini sanmıyorum. Anne şefkati sürekli öndedir.
Babanız çocukları istememekte haklı olabilir. Her ne kadar çocuklar küçük oldukları için sizin yanınızda kalacak olsalar bile ihtiyaçlarını babalarının karşılaması gerekir. Bu konuyu eşinizin yakınlarıyla halletmeyi deneyin.
Bu arada amca, dayı gibi veya babanızın sevip saydığı başka insanlardan da destek almaya çalışın.