İntihara bile teşebbüs ettim. Birçok yol denedim, olmadı. Sonunda vefk yaptırdım ama amacım, sadece evlenmek, başka bir şey değil. Bana lütfen söyleyin, haram mı işledim? (Rumuz: Adem)
11 Temmuz'da bu konuda çok geniş bir yazı yazmıştım. "Vefk" konusunda o yazıyı internetten okuyabilirsiniz. Şu kadarını söylemem mümkün:
Vefk meselesi hiçbir konuda istifade edilecek, yapılacak bir usul ve yöntem değildir. İnanan insanın bu tür şeylere başvurması, yapması ve yaptırması uygun olmaz, hiçbir fayda da sağlamaz. Boş ve lüzumsuz işlerdir.
Böyle bir şeyi yaptırdığınız/yaptığınız için zaten pişman olmuşsunuz. Pişmanlık da tövbe sayıldığından bir daha dönüp bakmazsınız, olur biter.
Bir genç olarak evleneceğiniz kızdan ayrılmanızı, sizi intihara sürükleyecek kadar hayati bir tehlikeye atmasını akılla, mantıkla, inançla izah etmek mümkün müdür?
Evlenmek için yola çıkan bir genç bir kızla tanışır/tanıştırılır, görüşür/görüştürülür. Fakat uyum sağlanamaz, anlaşma imkânı olmaz, vazgeçilir, ayrılmak durumunda kalırsınız. Bu meseleyi o kadar büyütmenin bir anlamı ve gereği var mıdır?
"Kısmet değilmiş, hayırlısı böyleymiş, kaderimde yokmuş" dersiniz, inançlı bir insan olarak işinizi Allah'a havale edersiniz, zihninizden silmeye çalışırsınız, rahatlar, kurtulursunuz.
Siz evlenmek istediğiniz takdirde evlenecek kız mı yoktur. El elden üstündür, siz iyi niyetinizi korudukça Allah karşınızı daha iyisini çıkarır.
Bunun için hayırlı bir yola çıkmışsınız, ama "hayırsız, yanlış" işlere teşebbüs etmişsiniz. Fazla ısrar etmeye, olayın üstüne gitmeye, kendinizi tahrip etmeye hiç mi, hiç gerek yoktur. Duygusal hareket etmeyin, akıl ve iradenizi sürekli önde ve sağlam tutun.
Bir sene sonra düşünüyorduk
Ben 2 aydır evliyim ve bugün öğrendim, 1 aylık hamileyim. Allah herkese nasip etsin. Fakat biz şu an değil de bir sene sonra düşünüyorduk. Çocuk aldırmak günah mı? Beni bilgilendirirseniz çok memnun olurum. (Rumuz: Gümüş)
Babanın spermiyle annenin yumurtası birleşiyor, embriyo oluşuyor ve ana rahminde tutunup beslenmeye başlıyor. Bu varlık (cenin) artık bir insandır. İnsanın bütün özellikleri ceninde mevcuttur. Bundan sonra onu almak, kürtaj yapmak, bir insanı öldürmekten farksızdır.
Şu anda artık o canınızdan bir parça olmuş, bedeninizle, ruhunuzla, kalbinizle birlikte yaşıyor. Dile gelse, size "Anne" diye seslenecek olsa, cevap vermeyecek misiniz?
"Ben seni istemiyorum", "Ben senin annen değilim" diyebilecek misiniz?
İçinizde taşımış olduğunuz o evladınız kapıda bekliyor, size gelmek istiyor, onu eve almamaya dayanabilir misiniz?
"Beklemiyorduk, düşünmüyorduk" demek, bir anne adayı olarak sizin şefkatinize ters düşmez mi?
Çünkü ne zaman anne olacağınızı, hangi çocuğunuzun hayırlı olacağını ancak Allah belirler ve Allah nasip eder. Bunun için en ufak bir müdahaleyi düşünmeyin. Anne olmanın zevkini erken tatmanın ayrıcalığını yaşayın.
Yıllar öncesinden bu konuda bizim fikrimizi soranlara hep aynı tarzda cevaplar vermeye çalıştık. Verdiğimiz cevaplara göre hareket edenler çocuk dünyaya geldikten, büyüdükten sonra "İyi ki dediklerinize uymuşuz" dediler.
Bunların içinde yakından tanıdıklarımız da vardı. Hatta onlar, "Ne olur, çocuğa söylemeyin" diye sıkı tembihte bile bulundular.
İnşallah siz de çok yakın bir zamanda annelik nimetini tadarsınız, hayatınıza ikinci bir kişi daha girer, mutluluğunuz artar. Öyle inanıyorum ki, en küçük bir pişmanlık duymazsınız.
Çünkü doğrusunu yapacaksınız, herhangi bir vebale ve sorumluluğu girmeyecek bir mahcubiyet de hissetmeyeceksiniz.