Kırıkkanat polemiği sürerken…

“Sayın Esra Uçar,

Sayın Kırıkkanat’ın yazısı son derece yerinde. Gazeteden uzaklaştırılmasına neden olsa da içtenlikle ifade ediyorum ki çok doğru. Neden bizim ülkemizdeki fakir fukaraya yardım götürmüyor da yanına aldığı bizim paralarımızla zengin olan kişiler Pakistan’a gidiyorlar? Bizim Müslümanlarımız böyledir işte, kendi topraklarında insanlar açlıktan ölür ama onlar gazeteler yazsın diye başka ülke halkına sözde ve özde yardımlarda bulunurlar. Ayrıca yazarın savunduğu değerleri “sizin aklınıza uysun uymasın” bir gazeteci olarak basit bir şekilde ti’ye almanızı yakışıksız buluyorum. Ben ayrıca yazarı daha önceden okuyan ve savunan bir kitleye dahil değilim. “Papatyalıktan Kasımpatlığına” adlı yazısı ile okumuşumdur kendisini… Aysu.”

Aysu Hanım

Öncelikle vakit ayırıp bana yazma nezaketini gösterdiğiniz için teşekkür ederim. Bizim ülkemizde fakirlik var, eğitimin, sağlık hizmetlerinin, sosyal desteğin gerektiği gibi ulaşamadığı çok alan var, doğru. Ama nihayetinde açlıktan ölümlerin yaşandığı, daha önemlisi büyük bir felakete maruz kalmış bir ülke değiliz. Başımıza çok büyük bir felaket gelip yardıma muhtaç kalsaydık, herkesin sırtını dönüp, "bize ne yaa, baştaki hükümetleri, askerleri çıkarcı, kötü insanlar, kendi içlerinde ne yaparlarsa yapsınlar" demeleri hoşunuza gider miydi? Siz kucağınızda küçücük bebeğinizle belinize kadar çamurlu suda yaşam mücadelesi verirken böyle davranıldığını düşünsenize... Çok acı değil mi? Tabii ki ülkemiz için çalışacağız ama bunu zaten hep yapmalıyız. Öyle sadece Ramazan geldi, yılbaşı oldu diye değil. Yardım, vicdanı olan herkesin bir lira da olsa, on lira da, her zaman yapması gereken bir şey. Ancak yanı başımızdaki (Müslüman ya da değil) insanlar, yüzyılın en büyük felaketlerinden birini yaşıyorlarsa destek için toplanan kadınların, 'yok kocalarının parasıymış, kadın şu gruba üyeymiş, şunu yermiş, şunu içermiş' diye eleştirmenin mantığı nedir Allah aşkınıza? Dünyanın neresinde olursa olsun dardaki insanları duyunca yüreğimizin sızlaması lazım değil mi? Ben şimdi bu ülkeye ilaç yardımı yapmaya çalışacağım, bir gazeteci diyecek ki; "o kadın o yardımı kocasının parasıyla yapıyor, kolunda zaten bilmem ne marka çanta var, o para kim bilir nereye gidecek...." Bu nasıl bir yaklaşım? Siz bir yere yardım göndermek isteyeceksiniz ben babanızın cebini konu edeceğim. Çok zalimce! Ayrıca Mine Hanım evrim teorisine inanmayanlara hakaret içeren, aptallıkla suçlayan, aşağılayıcı kelimeler sarf etmekten çekinmeyen biri. Benim üslubumun kendisinin saldırgan tavırları yanında hafif kaldığı inancındayım. Bana yazma nezaketini gösterdiğiniz için size düşüncemi iletmek istedim. Aynı görüşte olmamak çok normal. Ama güzel olan paylaşabilmemiz. Hassasiyetinize tekrar teşekkür eder, sağlıklı, huzurlu günler dilerim... Esra Uçar.  

“Sayın Esra Hanım,

Öncelikle nezaketinize teşekkür ederim, dediğim gibi ben ne sizi yargılıyorum ne de Sayın Kırıkkanat’ı savunuyorum. Sadece sizin yazdıklarınız beynimde hoş olmayan şeylerin oluşmasına sebep oldu. Kısa süreli elbette ki... Düşüncelerinizi benimle paylaştığınız için size tekrar teşekkür ederim. Şimdiden iyi bayramlar, sevgiyle kalın. Aysu.”

                                                          *****

“Esra Hanım iyi günler,

Bir arkadaşım "Allah belalarını versin deyip çekip gidecek miyiz?" başlıklı yazınızı yollamış ve mutlaka okumamı önermiş... Az önce okudum ve bu yazı için sizi tebrik etmeden, duygu ve düşüncelerinizi ne kadar derinden paylaştığımı söylemeden geçemedim... Yazınızda bahsettiğiniz kim bilir kaç milyon benzeri vaka yaşanıyor dünyada? Hücrelerimde hissediyorum acısını, öyle derin... Peki bize düşen nedir? "Bataklığı kurutmak için tek tek sivrisinekleri öldürmek yetmez, kökünden kurutmalı" diye okumuştum bir yerde. Bence bize düşen de buna yardımcı olmak. Bataklık nasıl kurur? Bu bataklığı oluşturan nedir? Eğitimsiz, hatta yanlış eğitilmiş kafalardır. Yazınızda bahsettiğiniz gibi "hadi oğlum yürü, dünya senin kavga alanın, senden güçsüz olanı ez, senin gibi güçlü olanla dost ol ki hayatta kalasın, bu savaşta kendi çıkarın için her şey mübah" diyen analar, babalar, öğretmenler bunun sorumlusu. Bunun fikir babasını eminim benden iyi biliyorsunuz: Darwin ve onun yok etmeye odaklı o uydurma teorisi... Mezunu olduğum Fransız Lisesinde bile bunlar öğretildi bize, ne acı... Darwin’e uyan materyalist, komünist, faşist oluyor, Marksist ve en önemlisi terörist oluyor, tüm bu akımların liderlerinin (Lenin'den Mao'ya, Apo'dan Karl Marks'a) Darwin'e hayranlığı aşikar. Olayın kökünde bu köhne zihniyet var. Diyeceksiniz "dünyadaki bu zulüm sadece benim Darwinizm'in insanlığa getirdiği belaları anlatmamla, bunun yerine güzel ahlaka davet etmemle mi değişecek?" Evet! “Kelebek etkisi”ni bilirsiniz. Herkes bu sorumluluğu taşısa düşünün etki ne kadar büyük olur... Bunu tavsiye edene "seni dinci, yobaz" der bazıları... Sorarım yazımda yobazlık kokan tek bir kelime var mı? Varsın desinler. Bu tecavüzleri, savaşları, ölümleri önleyecek olan yobazlıksa en yobaz ben olurum. Ama değilim. Bunun adı dediğim gibi bilim, akıl, sevgi, güzel ahlak… Bu sabah bunları bana tekrar düşündürdüğünüz için teşekkür ederim... Sizinle paylaşmak istedim… En içten sevgi ve saygılarımla, Ebru C.”

                                                                 ******

“Sayın Uçar,

Gökçek Kılıçdaroğlu’nun görkemli havuzlu villası var diye bahsetmedi. Sayın Kılıçdaroğlu’nun başbakanın hisseli olduğu bilinen villasını diline dolamasına karşılık düştüğü çelişkiye dikkat çekti. Ama maalesef gazeteci olduğunuz halde olayı anlayıp dinlemeden direkt kalemi kırıp cezayı kesmişsiniz… Ali T.”

Sayın okur,

Köşe yazarları ilgilendikleri alanlarda düşüncelerini yazar, halkla paylaşırlar. Kalemi kuvvetli olmak okura keyif veren önemli bir özelliktir. Okur bilgiyi gazeteden alır, köşe yazarlarından ise yorum. Ceza kesmek hiçbir köşe yazarının haddi değildir, bizler nacizane günlük olaylar karşısında fikir beyan eder, görüş paylaşırız. Yazımda villa konusunun içeriğinden çok veriliş şekli ile ilgili eğlenceli, farklı bir yazı yazmak istedim. Sert yorumlar zaten gazete başlıklarında var. Bazen okuru gülümsetmek lazım… Pazartesi günkü yazımda taraflı yazma konusundaki görüşlerimi daha detaylı anlatmaya çalışacağım. Vakit ayırıp okuduğunuz, görüşünüzü bildirdiğiniz için teşekkür ederim. Anladığım kadarıyla yakın görüşlere sahibiz aslında. Tekrar teşekkür eder, hayırlı Ramazanlar dilerim. Esra Uçar.

“Sayın Uçar,

Bugünkü yazınızı da okudum. Acaba bana bu yazıdan bir paye düşmüş mü diye düşünmeye başladım. Esasında farklı düşünmüyoruz. Tarafgirlik ve partizanlık insanın gözünü kör ederse bir takım gerçekleri bulamaz. Ben siyasetçi olarak Melih Bey’i beğenirim ama kavgacı ve polemikçi imajını beğenmem. Başbakanı siyasetçi olarak beğenirim ama en ufak eleştiriye verdiği tepkiyi yakıştıramıyorum. Ünü dünyayı aşmış ama hala kendini aşamamış bir başbakan var. Ve bu durum karşı taraf seçmenine çok antipatik geliyor. Başbakan daha yapıcı olsa yüzde 60 oranından aşağıya düşmez. Ben de bakış açımı göstermek istedim veya yazınızda çizdiğiniz tarafgirlik pozisyonuna belki de düşmemek içindi. Ayrıca gönderdiğiniz Ramazan ayı mesajı için de ayrı bir teşekkürü hak ettiğinizi düşünüyorum. Ali T.”