Medine'de ve medeniyetin merkezinde

Hiç şüphesiz ki kalbimizin bir yarısı Mekke'de kaldı. Ama ayrılmalıydık. Çünkü Efendimiz buyurmuştu ki, "Her kim Hac yapar da benim kabrimi ziyaret ederse şefaatim ona vacip olur." Yine buyurmuştu ki, "Benim kabrimi vefatımdan sonra ziyaret eden, beni hayatta iken ziyaret etmiş gibidir."

Mekke'de ne kadar Yüce Rabbin Celâl ve Azamet'i tecelli ediyorsa, Medine'de de o kadar, O'nun şefkat ve merhamet esintileri sizi sarıp sarmalayıveriyor.

Mekke Emiri, bu yıl için Haccın manası istikametinde şöyle bir slogan belirlemiş: "Hac ibadet ve medeniyet yoludur." Medine ki insanlığın huzur ve istikameti için son ilahi mesajın ete kemiğe büründüğü kutlu belde. Şairin ifadesiyle, "Muhammed'siz bir muhabbet"ten bir şey olamayacağı gibi, Medine'den mahrum bir medeniyet de insanlığa huzur getiremezdi. Nitekim getiremedi de.

İslam'ın nuru, Yesrib'i Medine'ye, yani medeniyetin başşehrine dönüştürmemiş miydi? İtalyan Müslüman, değerli ilim adamı Prof. Dr. Ahmed Veli Vincenzo'nun o güzelim ifadesiyle, "Yesrib'de Bahar", o kutlu Nebi'nin burayı teşrifiyle gerçekleşmemiş miydi? Ve şehir, "Medine-i münevvere", yani aydınlanmış şehir olmamış mıydı?

Ö Ve işte Efendimizin huzurundayız.

Esselamü Aleyke Yâ Rasülallah!

Selam ve sonsuz esenlik seninin üzerine olsun Ey Allah'ın elçisi! Sen ki bize barışı, huzuru ve saadeti getirdin. Biz de bunu ikrar ederek sana iade ediyoruz Ey Rabbin kutlu Peygamberi!

Bizi duyuyorsun değil mi? Elbette duyarsın. Buyurmamış mıydın: "Bir kimse beni ziyaret eder bana selam verirse, Allah benim ruhumu iade eder ve ben onun selamını alırım."

Aldın mı selamımızı Ey Resul!

Biz sana karşı çok mahcubuz ey Şefkat Peygamberi? Biz senin kutlu adını, yeryüzünün bütün köşelerine duyuramadık. Senin aydınlık yolunu, karanlıklar içinde kıvranmakta olan insanlığa ulaştıramadık. Oralarda başkalarının nâmı ve şanı yükselmekte.

Biz, senin nurlu mesajını gönüllerimize yerleştiremedik; hanemizi, mahallemizi, beldelerimizi ve ülkelerimizi senin kutlu sünnetinde inşa edemedik.

Nerede kaldı ki senin "ism-i pâk"ını, tertemiz ismini öte diyarlara götürebilelim.

İçimizden küçük ve bahtiyar bir zümre onu yapma gayretinde ama biz yapamadık Ya Rasulallah!

Sen ki, Rabbinin ebedi kelamındaki ifadesiyle "Son derece merhametli ve şefkatlisin." O bahtiyarlar hatırına, bizim kusurlarımızı bağışlarsın değil mi?

Bağışladın değil mi Ey Allah'ın Rasülü !

Mekke'de ''Rahman'ın misafiri'' idik. Umuyoruz ki biz gariplerin dağarcığına ev sahibi bir şeyler koymuştur. Buraya da sana misafir olmaya geldik. Sen de elbette misafirlerine ikramlarda bulunursun. Çünkü sen cömertlerin cömerdisin.

Bundan böyle sen de hanelerimize ve gönlümüze misafir olacaksın değil mi?

Misafir olup da bizi yeniden onaracaksın değil mi?

Sen ki "putperest, katı ve vahşi bir kavimden" insanlığın fazilet önderlerini yetiştirdin.

Biz garipleri de yeniden imar ve inşa eder misin Ey Şefkatli ve Re'fetli Nebi!