24 parça yemek takımı, dantel örtü, bir de Smith Wesson

Pazar… hava güzel. Baktım bahçede, domatesleri inceliyor. Maydanozda bir barut kokusu vardı akşam… Şüphelendi biraz… “Kediler” dedim, iyice içi kalktı. Sen de kıyıver iki lirana al bir demet maydonoz, yemeğe geliyorsun o kadar, aaa, bu da cimri mi ne?.. Hiç çekilmez valla. Bir yerde yemek yenmez bunlarla. Yok bilmiyormuş içinde ne varmış, yok organik değilmiş, yok tükürürlermiş kolaya... Tuttururlar evde yiyelim diye. Ev benim ev, yiyelim tabii. Al buyur, bahçeden bunlar, hem de ne organik. Kuşun pisliğe de içinde, köpeğinki de… Sanır ki tohumu içerde laboratuvarda ürettim. Çiçekçiden aldığın paketteki domates resmi gülüyor, dişleri var. Neyse uzatmayalım lafı.. Domatesi, maydanozu inceliyor… derken bir gürültü… “Çabuk polisi ara” diye bağırdı elinde çamurlu bir şey. “Amaaaan, koy yerine, boru o boru” dedim. “Ne borusu?” dedi şaşkın şaşkın. “Bahçe musluğunun borusu” dedim. “Ne işi var bunun burada, lav silahı bu” dedi özel yetkili savcı havasında. Hadiii… sen değil miydin muhimmat deposuna dönmüş tarlalardan çıkanlara “hadi canım boruydu onlar” diyen?.. Ya o dolabın kenarındaki kelepçeyi gördüğünde neydi o yan yan bakıp otuz iki diş sırıtmalar?.. İşine geldiği gibi bu erkek milletinin her şey…

Sonunda itiraf etmek zorunda kaldım. “Çeyizim o benim, karıştırılmaz, elleme” dedim. “Çeyizin mi?” dedi… Görsün ne masrafsızım diye, 24 kişilik yemek takımını açtım, dantelli masa örtülerini çıkarttım sandıktan. İki el bombasını, zarif muştayı veeee kenarları sedef kakmalı pırıl pırıl Beretta’mı da. Zor bitirdi bir tabak makarnayı. Çeyiz lafı ürkütüyor bu erkekleri, dedim de o kadar ‘evlenmesek de olur, kadın kısmı böyle alıp durur ne görse, çeyiz lafın gelişi bu yaşta’ diye ama… tatlıya bile kalmadı.

Neyse ki ertesi gün Filiz’lerde keyfim yerine geldi. Çeyiz toplantısı vardı, düğün öncesi adetmiş, kız tarafı, erkek tarafı buluşup çeyiz açarmış… Çaylar, börekler bir yandan çekiştirmeler; “hay Allah, bu seferkinin hali vakti yerinde, eli yüzü düzgündü” dedi Safiye Teyze benim ayrılığa üzülüp (eli yüzü düzgün günümüzde bedenin üstünde bir kafa, iki göz bir burun, omuz hizasında kollar, belden aşağı iki bacak demek, Cin Ali’den hallice yani). Filiz de onaylamıştı Ali’yi. “40’ı geçenler ya evli, ya boşanmış 1000 yıl kadar kadın istemiyor ya da benden fazla kırıtıyorlar” diye söylenirdi. Çaylar bitti açtık bohçayı, çamaşır çorap döküldü ortaya… Haladan bir Browning tabanca, yengeden gaz bombası, anneanneden de yakut taşlı bir hançer. Saraylıktı valla, aklım kaldı. Filiz’in kardeşi Gamze sakin sakin oturuyordu köşede, nasıl olursa olsun bir koca olsun, diye takmıştı kafaya. Annesi onun da açtı çeyizini, aman bir güzel örtüler, bir şık nevresimler…  o ne?! İki sapanla bir cetvel.  ‘Kızım bu devirde… iyi düşün bak’ dedik, ‘gel kredi veriyorlar şimdi, koy şuraya bir Magnum’ dedik ama nafile. Yerim dayağımı otururum köşemde havasında.

Bizim Falcı Figen sepet getirmiş çocukluk arkadaşına; bir avuç nazar boncuğu, dört biber spreyi, yastıkların içine iki muska, kavanozda iki kurbağa bacağı, bir yılan dili… Tecrübeli hatundur, iki kere boşandı, burnu bile kanamadı. Baştan sıkı tutmaktan yana. Kayınvalideyi unutmuş gibiydik camın kenarında, çay tazeleyelim diye döndük, teyzede bet beniz atmış, elinde bir saten gecelik, iki pajama, gözleri açmış faltaşı gibi bakıyor. Çabuk kalktı erkek tarafı. Gamze botoksa, biz de kız kıza sinemaya… Aklım biraz Ali’de ama… ne oluyor anlamıyorum, bende bir uğursuzluk var… Sekizinci oldu bu yıl… kısmet…