İstifa etse ne olur etmese ne olur?

Başarılı ve saygın bir işadamıyken, kendisini bir anda üzerinde uzlaşılan "başkan adayı" olarak buldu.
Şike gözaltıları, o seçildikten birkaç gün sonra başladı.
Elden ele dolaşan "sıcak patatesi" kucağında buldu.
Sonradan ortaya çıktı ki, selefi ile şike olaylarına adı karışan Fenerbahçe Başkanı Aziz Yıldırım arasında sıra dışı bir teşrik-i mesai varmış.
Başkan adayı olmaktan son anda vazgeçen ve Aydınlar yönetimine başkan yardımcısı olarak giren Göksel Gümüşdağ'ın da aynı şekilde Yıldırım ile girift ilişkilere sahip olduğu ortaya çıktı.
Aydınlar, Federasyon'a başkan seçilmeseydi bu zor zamanında cebinden para harcayarak Fenerbahçe'yi sahili selamete ulaştırmak için öne çıkacak en güçlü başkan adayıydı.
Hayatın garip cilvesi...
Şimdi Fenerbahçe'nin en ağır cezası ya onun elinden olacak ya da istifa yoluyla Fener'e zaman kazandırmaya çalışacak.

"Cambaza bak" diyenler

Ne var ki, bazı kararların "imhal" olması (geciktirilmesi), "ihmal" olacakları anlamına gelmez.
Adaletin er ya da geç tecelli etmek gibi güzel bir huyu var.
Federasyon'un elindeki belgeler, sanık ve şahit ifade tutanakları, dinleme kayıtları, şike ve şike teşebbüsleri konusunda karar vermek için yeterli.
Büyük kulüpleri kurtarmaya çalışanlar aslında hem bu kulüplere hem de Türk futboluna zarar veriyorlar.
Birileri "Cambaza bak" diyerek spotları Fenerbahçe üzerinde tutuyor.
Ama bazı kulüplerin panik havası daha büyük
Süper Lig'deki 7 takım şike veya şike teşebbüsü ile suçlanıyor.
Kulüpler Birliği Başkanı Yıldırım Demirören'in hem şike yasasının çıkarılması hem de 58'inci maddenin kaldırılması için ortaya koyduğu çabalar boşa değil.
Mevcut disiplin yönetmeliğine göre, alacağı ceza Fener'le aynı!
Trabzonspor'un sessizliğine ne demeli?

Milli Takım'ın bile önü kapanır

Güç sahiplerinin, yasaları ihlaline göz yummak hata olur.
Adaletsizlik ve anarşi kapısını açar.
Elazığ Amatör Küme Takımları'nı, 7 ay önce videodan maçları izleyerek düşüren bu Federasyon, Süper Lig takımlarına delillere rağmen seyirci kalamaz.
Kalmak isterse, taraftarın futbola ilgisi büsbütün yitirilir.
UEFA'dan ağır cezalar gelir.
Tüm kulüplerimizin Avrupa kupalarına katılmaları engellenir, hatta Milli Takım'ın da önü kapanır.
Türk futbolu işte o zaman iflas eder.
Ekonomisi de heyecanı da biter.
Kimse, sonucu şike ile önceden belli edilmiş olma ihtimali taşıyan maçları izlemek istemez.

Kendilerini de kulüpleri de yaktılar!

Gerçek şu ki, Aydınlar ve ekibi, şike cezalarını sezon başında vermeyerek, kulüplere bir yıl yerine en az iki yıl kaybettirdi.
Süper Lig'e çıkması gereken diğer takımlara da haksızlık etti.
Peki, ligde olmaması gereken takımlara karşı puan ve para kaybeden takımların hakları ne olacak?
Şimdi kararı erteleme gayretleriyle, adı şikeye karışmayan kulüplere de cezaların kapısını açmaya çalışıyorlar.
Maalesef Federasyon yöneticileri, vazifelerini yapmayarak, cesur davranmayarak, yan yollara saparak, kendileri hakkında da "görevi ihmal" ve "tazminat" davalarının açılmasına kapı aralıyorlar.
Tek kelime ile "yazık!"
Basiret bağlanması bu olsa gerek.
"Sevgi ve nefrette aşırı taassup, insanı kör ve sağır yapar"mış.
Sizce de öyle değil mi?
Bu saatten sonra Aydınlar istifa etse ne olur etmese ne olur?