Bir de dış merkezlerden dayısı olan veya olmayan bazı hızlı ve muzır muhalif...

Lâkin şu veya bu sebeple kışladakilerin fiyakası biraz bozulmaya yüz tutsa, ödleğin şecaat baharı başlar!

Böyle demlerde, kendisini 'Türkiye'nin zencisi' hisseden mıymıntı muhalif bile kükrer!

Tatlı su demokratı ancak böyle baharlarda darbe kültürüne kılıç çalar! Dengi dengine tabii! Dalında tutunma gücü kalmamış çürük elmalardan ibaret sağ hükümetleri bir silkeleyişte düşüren darbeciye ancak böyle muhalif yakışır!

Esasen tatlı su demokratlarının bolluğu, darbe geleneğimizin iskeletini oluşturur. Niye mi?

Bunun cevabı, otuz yılımı aldı ama yine de bütün çıplaklığıyla ayıklayabildiğimden emin değilim! Sadece kül yutma katsayımı düşürebildiğimi umuyorum. Evet, neden tatlı su demokratlarının bolluğu darbe geleneğimizin iskeletidir? Öncelikle şundan:

Türkiye'yi 'Türklere bırakılamayacak kadar' önemli bulan dostlardan biri eğer Ankara'ya dayattığı derin bir zokayı yutturamazsa önce 'darbe sopası' gösterir.

Çoğu zaman bu sopa Ankara'yı hizaya getirmeye yeter ve Türkiye zokayı yutar. Eğer hükümet, 'emir komuta zinciri' içinde hareket eden TSK üst yönetimi ile uyumlu çalışır, birlikte veya sadece kendi iradesiyle çeteci unsurları bastırırsa 'darbe sopası' işe yaramaz.

O zaman zoka yutturmak isteyen güç darbeyi gerçekleştirmek ister ve çoğu zaman başarır; zira en mahrem yerlerimizde eli vardır. Bunlara kusursuz örnek 1960 ve 1980 darbeleridir. Diğer yarımlık, çeyreklik ve onda-birlik darbe denemeleri genellikle gerçek birer ihtilal girişimi değil; iç ve dış dengeler veya dengesizlikler sayesinde henüz 'darbe sopası' düzeyindeyken geçiştirilmiş, atlatılmış veya bastırılmış manevralardır. Tatlı su demokratları nasıl darbe geleneğimizin iskeletini oluşturuyorlar?

Hem sadece 'darbe sopası' kullanma halinde hem onun yeterli olmadığı 'darbeyi gerçekleştirme' sürecinde bu aydıncıklar, cehalet veya gizli memuriyet bağı ile küresel güce hizmet verirler. Şimdilerde Ergenekon bahsini 'siyasi iktidarın tezgâhı' gibi göstermeye çalışan tetikçi, darbe geleneğimizin iskeletinden bir parça da, onun karşıtı değil mi? Şu dakikalarda; harici derin hamilerince terk edilen bazı unsurlara diş geçirildiğine hükmedip darbe kültürüne karşı 'Heyt tutmayın beni, kalemim kan kokuyor' diye höykürenler meselâ?

Onların da esasen 'Türkiye Türklere bırakılamayacak kadar önemlidir' diyenlere çanak tutmadıklarından emin miyiz? Erbabı bilir ki, bugün 'Kalemim kan kokuyor' diye höykürenlerin çoğu, sahici bir darbenin ucunu görse 'Yok canım, kan değil tezek kokuyorum' diye kıvırıverecektir!

Hâsılı, her vadinin ucuz ve sahte kahramanından illallah! Lâkin demokrasi iddiasını sürdüren bir ülkede en küçük temizlik girişimi, yarım bile kalsa, kirliliğe karşı caydırıcı bir adım olarak saygıya değerdir. Daha fazlası, büyük ikramiye... Kanaatimce bu çekilişte büyük ikramiye yok...