İnönü Stadı'ndaki derbide Beşiktaş'ın 12. adamı her şeyiyle sahadaydı.
Coşkusu, tezahüratı ve inanılmaz Beşiktaş sevgisiyle. Onlar, oynamayacak oyuncuyu, koşmayacak futbolcuyu bile koşturacak kadar enerji veriyorlar. İlk yarıda her iki teknik adam da taktik savaşı verdi. G.Saray daha etkili ve istekli göründü. Mustafa Denizli, takımını kendi yarı alanına çekerek defansa gömülü oynattı.
G.Saray ataklarından kaptığı topları Holosko ve Bobo'ya atılacak toplarla kontratağa çevirerek golü düşündü. Bu oyun anlayışı bana göre hem geçmedi hem de nereden çıktı bu taktiksel anlayış diye bize düşündürttü. Takım olarak pas yapma, top kapma ve hücum oranları da bariz kötüydü. G.Saray oyunun genelinde kontrolü elinde tuttu. Bana göre sezonun en iyi maçlarından birini oynadılar. Rakiplerinden daha çok koştular.
Sakin ve ayağa top oynadılar. İyi pas yaptılar. Kanatları Arda ve Kewell ile kullanarak birçok gol pozisyonu da yakaladılar. Baros'un 34. dakikada yakaladığı ve kaleye vurmayıp Sabri'ye çıkardığı pozisyon gol olsa maçın kaderi tamamen değişebilirdi. Baros gibi bir oyuncu karşı karşıya kalıp nasıl burada gol vuruşu yerine pası düşünür! Tello'nun kullandığı duran topta Mehmet Topal'ın ters vuruşu kendi ağlarına gidince futbolun adaleti olmadığını tekrar hatırladım. İkinci yarıya G.saray yine etkili başladı.
49. dakikada Kewell topu çok iyi köşeye gönderip beraberliği getirdi. 58. dakikada Yusuf yoktan kendisinin var ettiği pozisyonda golünü attı. G.Saray oynadığı oyunla bu ligin en iyi kadrosuna sahip olduğunu kanıtladı ama oyuncular isterse tabii ki. En önemlisi, bu yıl yapılan hatalardan yönetim büyük ders almıştır umarım. Şampiyon belli ben 2. olacak takımı merak ediyorum.
