Bu sezon Süper Lig enteresandı. Daha çok ikinci yarı.
Üste bakıyorsunuz, alta bakıyorsunuz, hesaplar son haftaya kadar o kadar karışıktı ki, ikili averaj, üçlü averaj, hesap olarak işin içinden çık çıkabilirsen. Aynı oynanan futbol gibi. Ama üzülüyorum, bu kadar büyük ekonomik desteğe rağmen, çok kalitesiz oyunlar izledik.
Ancak hem düşme tehlikesindeki hem de şampiyonluğa oynayan takımların puan sıralaması bu haftaya kadar birbirlerine çok yakın olmaları nedeniyle heyecan yaşadık, bu doğru. Bu heyecana biraz da kalite katabilsek mükemmel olmaz mı? Ama ben kaygılıyım. Bu yönetici kafalarıyla futbolu geliştiremeyeceğiz. Genel transfer politikalarına bakılırsa 11 benzemez oyuncuyu transfer edip sonra da "Takım olacağız" diyeceksiniz.
Bu mümkün değil. Her sektörde olduğu gibi futbolda da uzman kişileri bulup bu kişilerin deneyimi, tecrübesi ve birikimiyle takım olma özelliğinde oyuncu transferleri yapılarak kolektif oyuna yardımcı olacak transfer politikalarıyla gelişebiliriz. Fakat görülüyor ki bu kafa yapılarıyla daha geri gideceğimizi, geri geri giderek ilerleyemeyeceğimizi söylemek istedim. Kulüpler ana okulu değil, takım yurdu da değil.
Büyük paralarla transfer edilen oyunculara hükmedemeyen, üstünde otorite kurup disiplin sağlayamayan bu yönetici yapısının iflas ettiğini söylemem yanlış olmaz. Bu sezon Galatasaray'ın ve dolayısıyla Adnan Polat ve yönetiminin tek yaptıkları kıyak Aziz Yıldırım'a oldu. Saraçoğlu'nda final oynayıp UEFA Kupası'nı kazansalardı, ki bu kadro yapısıyla başarılabilirdi ama yönetici yanlışları ve yönetememe aczi nedeniyle Aziz Yıldırım'a seçimi kazanma başarısında yardımcı oldular.
