Eşim dindar diye evlendim ama ailesinin yanında beni çok kırıyor, bana değer vermiyor.
Bir insanın hayat arkadaşının kalbini kırması dindarlığından kaynaklanmıyor. Yani bir insan dindar olduğu için eşini üzmez.
Dindar insan, dinin gereklerini yerine getiren insandır. Dinin gerekleri de sadece namaz, oruç gibi ibadetlerden ibaret değildir.
Aile içinde dindarlığın bir ölçüsü de, eşiyle iyi geçinmesi, ona iyi davranması, onun mutluluğunu kendi mutluluğu bilmesidir.
Bu konuda çok dikkat çekici bir ayet hatırlıyorum. Yüce Allah diyor ki:
"İnsanlara güzel söz söyleyin, namazı dosdoğru kılın, zekâtı verin." (2:83)
Güzel söz söylemek, namazdan, zekâttan önce geliyor. Diğer bir anlamıyla namaz kılan, zekât veren bir insan güzel söylemelidir. Güzel söz söylemediği zaman namazından, zekâtından gereken dersi alamamış demektir.
Sadece dışarıdaki insanlara tatlı dilli olmak yetmez, öncelikle hayatı birlikte paylaştığı insana güzel davranmalıdır.
Sevgili Peygamberimiz herkese iyi davranır, herkese güzel sözler söyler, gönüllerini hoş eder, kalplerini kazanırdı.
Eşine, ailesine karşı da aynı davranışı sergilerdi. Dindarlığın da bir ölçüsü olan şu sözleri hepimizin kulağına küpe olacak değerdedir:
"Sizin en hayırlınız, ailesine iyi davranandır. Ben ailesine iyi davranmada sizin en hayırlınızım" buyuruyor.
Peygamberimizin aile hayatına baktığımızda bunun çok örneklerini görüyoruz.
Eşiniz ailesinin yanında sizi kırmaya, üzmeye, hatta küçük düşürmeye devam ediyorsa, evde bulunduğunuz günlerde doğrudan değil de, dolaylı olarak, herhangi bir tartışmaya meydan vermeden, ders vermeye de kalkışmadan, uygun bir dille bu yanlış davranışını kendisine hatırlatın.
Nefsine değil de, kalbine ve vicdanına hitap ederek söyleyin. İnşallah sağlıklı bir sonuca varırsınız.
Aile ziyaretleri çocuk eğitimini engellerse...
Aile büyüklerinin yanında çocuk terbiyesinde zorlanıyorum. Nasıl davranmalıyım? Kayınvalidemin yanına her hafta tatilinde 2 gün kalmak için gidiyoruz. Büyüklerimizi memnun edebilmek için kendimize bile vakit ayıramıyoruz, ne yapmalıyım? (Rumuz: Sonnur)
Aile büyüklerine zaman ayırmak önemli bir hizmet, ihmal edilmemesi gereken bir görevdir. Fakat çocuk eğitiminin hiçbir biçimde aksatılmaması gerekir. Bu arada genç evliler olarak kendinize de yeterli zamanı ayırmalısınız.
Bu üç görevde öncelik, sonralık söz konusu olmamalı. Her üçü de kendi şartları içinde birlikte götürülmeli, birine ağırlık vererek diğeri hafifletilmemeli.
Eşinizle baş başa vererek bir zaman planlaması yapın. Her ikiniz de yaptığınız bu plana sadık kalın.
Mesela bir hafta sonunu kendinize ayırın, o günleri eşinizle ve çocuğunuzla birlikte geçirin. Büyüklerinizi de telefonla gönülleyin, ihtiyaçları varsa bazen eşiniz günübirlik gitsin gelsin.
Hayatınızda boşluklar oluşmasın
Eşiniz çalışıyor, eve geç saatlerde geliyor, size ve çocuğunuza yeterli zaman ayıramıyorsa, içinizde hep cevap bulamadığınız birtakım sorular/sorunlar oluşur. Bir de bunları rahat bir ortam bulup açamıyorsanız, aile birlikteliği anlamsızlaşabilir.
İçten içe eşinizin ailesine karşı bir soğukluk ve resmiyet, zorunluluk ve keyfilik devreye girerse yavaş yavaş aile gemisi su alabilir.
Bunun için gönül rahatlığıyla aklınıza gelenleri içinize atmadan eşinizle konuşun, paylaşın ve birbirinize gözünüzün içi parlayarak bakın.
Çocuk eğitimi konusunda önce kendinizi, sonra eşinizi geliştirici şifahi/kitabi bilgiler edinin ve uygulamaya çalışın. Böyle yapınca gün geçtikçe çocuk üzerinde olumlu gelişmeler fark edeceksiniz.
Bunu yapmazsanız yüz hatlarınızdan, konuşmalarınızdan, birbirinize tutum ve davranışlarınızdan çocuk etkilenecek, sizin vermeye çalıştıklarınızı da alamayacaktır.
Onun için işi baştan sıkı tutun, aile hayatında boşluklar bırakmayın.
Soru ve sorunlarınız için; mpaksu@bugun.com.tr adresine mail gönderebilirsiniz....