Teoman'ın kuzeni 1980 ihtilalinde idam edilmiş

Sayesinde gündem değişti!

Her kafadan bir ses çıkıyor.

Bir kısım yurdum insanı Teo'yu cesur bulup 'Darbe karşıtı' söyleminden dolayı alkışlıyor bir kısım ise, "Ne söylediğini bilmez ayyaş adam yaşamadığı bir dönem hakkında atıp tutuyor" diyerek azarlıyor.

Bence Teoman'ın hakkında yapılan yorumların hepsi yüzeysel ve sığ!

Herkes işine geldiği gibi yorumluyor.

Kimse, 'Kamera fobisi' olan, gazete röportajlarından kaçan, 'Panikatak'lı bu adamın durduk yere kendisini neden topun ağzını attığını sormuyor.

Sorgulamıyor.

XXXXXX

Merak ettim ve öğrendim!

Ben hep söylerim; kediciğin kuyruğuna basarsan ciyaklar.

Üstelik tırnaklarını çıkarıp seni bir de güzel tırmıklar.

Teoman'ın kuyruğuna elbette basılmış.

Kuyruk acısı da seneler öncesine dayanıyor.

XXXXXX

Hayatı dizilere, şarkılara ilham kaynağı olan Erdal Eren 1980 yılında korsan bir gösteri sırasında inzibat eri Zekeriya Önge'yi öldürdüğü gerekçesiyle idam edilmişti.

Erdal Eren 17 yaşındaydı.

Yaşı büyütüldü ve idam sehpasına çıktı.

Erdal, rockçı isyankâr Teoman'ın Giresun'dan akrabası oluyor.

Daha doğrusu kuzenlermiş!

Asıldığı gün annesi ve kendisi çok üzülmüş.

O kahır dolu duygularla oturup bir şarkı da yazmış.

Teoman'ın açık ara en güzel şarkısı 'İki Çocuk' bu olayın bir meyvesi.

Kaderin bir başka cilvesi, kalbine isabet eden kurşun yüzünden vefat eden Zekeriya Önge'nin Teoman'ın bir akrabası olması..

Dolayısıyla Erdal Eren'le Zekeriya Önge de uzaktan akraba oluyorlar.

Kanları birbirine karışmış.

Şöyle anlatayım; Erdal Eren Giresun'un Şebinkarahisar ilçesinden, Teoman Giresun Alucralı, Zekeriya ise Sivas'ın Gölova'sından...

Gölova ilçesi Şebinkarahisar ve Alucra'ya komşu.

Birbirlerine çok yakın olan bu ilçelerde yaşayan sülalelerden büyük bir kısmı yakın akrabalar.

Birbirlerine çok kız alıp vermişler.

Sevgili okuyucular...

Olaya bakar mısınız lütfen?

Kardeş kardeşe, akraba akrabaya düşman kesiliyor.

O yıllarda binlercesi gibi yine can canı vuruyor!

XXXXXX

Teoman'ın, Eren ve Zekeriya'ya ithafen yazdığı 'İki Çocuk' şarkısının nakaratıyla yazımı noktalamak istiyorum.

"Kalpte kurşun ilmek boynunda

İki çocuk ölüm karşısında

Hep çocuklar kalacaklar

Büyümeden birer tabutta

Ama yaşıyorlar

Gülüyorlar

Annelerinin rüyalarında..."

XXXXXX

Ve elbette anlayana...