Peşinden de TFF Başkanı Mahmut Özgener'e, kulüp başkanlarına, medyanın spor bölümü yöneticilerine, Digitürk'e "Birleşin!" diye çağrıda bulunmuştum.

Peki nasıl birleşilecek?

Örneğin bu proje Digitürk'ün Kurumsal İletişim Bölümü tarafından pekâlâ sosyal sorumluluk projesi olarak görülebilir. TFF'de ana iş ortağı olarak ekip de yerini alır.

Eğer TFF, kulüp başkanları, medya "Biz aciziz, küfrü bir ayda bitiremeyiz, zaman alır!" diyorlarsa o takdirde kısa süreli bir çözüm önerim var:

Küfürsüz tribün!

En azından kulağının dibinde ana avrat düz gidilmesini istemeyen, ailesinin kısa mesafeden küfre maruz kalmasını istemeyen insanlara bir çözüm üretilsin.

Hem küfürsüz tribün iyi bir pazarlama aracı da olabilir. Küfürsüz tribüne girmek isteyenler daha fazla ödemeyi de kabul ederler. Üstelik böyle bir tribünün varlığı kısa sürede sosyal kontrol mekanizmaları yaratarak "küfürlü tribünü" daha az çekici hale getirebilir.

Özeti, sahalarda küfür biter, yeter ki istensin, küfretmek sıradan bir olay sayılmasın!

Bu konuda yazmayı sürdüreceğim.

Dindarlık mı kindarlık mı?

Geçenlerde bir bahçe partisindeydim.

Konuşulan davalardan birinin hukukçusu "(kişi ismi) niye üniversitede tutuyorsunuz" dedi. (İsimleri açıklarsam Türkiye karışır o yüzden açıklamıyorum.)

Dondum kaldım, ne diyeceğimi bilemedim...

"Üniversite işi böyle bakılan, böyle yönetilen bir iş değil. Biz bilim adamıyız. Üniversitede her görüşten insan olur. Burası evrensel site... Gerçek demokrasi bu... Her görüşe tahammül göstermek zorundayız. Herkes konuşursa gerçeğe daha çabuk ulaşılır..." gibi laflar geveledim.

Geçiştirdim. Sonra bir kez daha umutsuzluğa kapıldım.

Bizden olmayanı yok etmeye çalıştığımız bir ülkede darbelere karşı çıksak ne olur çıkmasak ne olur, Batı usulü demokrasi getirsek ne olur getirmesek ne olur?

Dindar olsak ne olur olmasak ne olur?

İçimizdeki "kindar"ı öldüremedikten sonra!

Çekirgelik

Ceza görmeden yanılmak hakkı olduğu müddetçe insan başarıdan daima emin olabilir. (E. Renan)