Ben 27 yaşındayım. 24 yaşında bir bayan iş arkadaşım var, eşiyle çok mutsuz. Bir ara 5 yaşındaki oğluyla kadın sığınma evinde kalmış. Boşanma davası açmış fakat ailesi vazgeçirmiş. Şimdi eşiyle yaşıyor. Sürekli psikiyatrik tedavi görüyor. Benden yardım istedi. Ben de elimden gelen her şeyi yapacağımı, dini konularda yardımcı olacağımı, olmazsa kendisiyle evleneceğimi söyledim. Çok sevindi. Fakat böyle bir şey yaparsa ailesinin ve bütün akrabasının kendisini sileceğini ve hayatında sadece benim olacağını söyledi. Onunla evlenirsem mutlu olabileceğimi düşünüyorum.
Önümde iki seçenek var. Birisi, onu sıkıntıdan çekip almam. Bugüne kadar hiç namaz kılmamıştı, ona namaz kılmasını öğrettim, şu an namazlarını kılıyor. Bu düşüncem "Bir insanı kurtaran tüm insanlığı kurtarmış gibidir" kuralına uyuyor mu?
İkinci seçenek de yuvasını yıkmaması için onu terk etmem. Ancak bu seçeneğe vicdanım izin vermiyor.
1. Onunla evlenirsem yuva yıkılmasına sebep oluyor muyum?
2. Benimle evlenirse, eşi çocuğunu vermeyeceğini biliyor. 5 yaşındaki bir çocuğun annesiz kalmasının vebalini taşır mıyım?
Bu durumda nasıl bir yol izlememi tavsiye edersiniz? (Rumuz: Hakan)
Çok uzun olan mektubunuzu böyle özetledim.
Bu kadın iş arkadaşınız olması hasebiyle sıkıntısını paylaşmışsınız, dini hayata girmesine vesile olmuşsunuz. Bunlar güzel şeyler.
Fakat karşınızda, huzursuz da olsa kurulu bir düzeni, 5 yaşında bir çocuğu olan bir kadın/anne var. Üstelik sürekli tedavi görüyor. Mektupta belirttiğinize göre 17 yaşında iken şimdiki eşiyle kaçarak evlenmişler.
Evlilikleri sorunlu başlamış ve sorunlu olarak devam ediyor. Bu tür evlilikler çok sıkıntılı olsa da zaman içinde düzelme imkânı mevcut. Tarafların kendilerine gelmesi, yuvalarını ayakta tutmaları, evliliklerini devam ettirebilmeleri için biraz zamana ihtiyaçları var.
Siz belli ölçüler içinde yardımcı olun ama onu "kurtarma" düşüncesiyle evlenme sürecine girmeyin. Bu hiç doğru olmaz. Çünkü hem bir yuvayı yıkacaksınız, hem ailesiyle ve akrabalarıyla bağlarının kopmasına sebep olacaksınız, üstelik 5 yaşındaki bir çocuğu annesinden ayıracaksınız.
Bu düşünceniz "Bir insanı kurtarma" kuralıyla bağdaşmaz. Çünkü bu halde ona yardımcı olmuyorsunuz, daha da içinden çıkamayacağı sıkıntılar içinde bırakıyorsunuz.
Fakat normal bir şekilde eşinden boşanır, çocuğuyla birlikte kalırsa, evlenme teklifinde bulunursunuz. Buna kimse bir şey demez, ancak şu durumda sizin devreye girmeniz kabul edilemez. Burada duygularınızla değil, aklınızla hareket edin.
Oğlum beni değil de babasını örnek alıyor
Benim eşim dini konularda çok zayıf, hiçbir ibadetini yapmıyor. 15 yaşında bir oğlum var. Çocuk beni değil de babasını örnek alıyor. Ne yapacağımı şaşırdım. Çocuğu zorlayınca eşimle tartışmaya giriyoruz. Bu sefer aralarında kalıyorum. Ama çocuğun bazı şeyleri öğrenmesi lazım değil mi? (Rumuz: Nevin)
Öğrenmesi lazım tabii. Bu sizin anne olarak sorumluluk alanınıza girdiği gibi, çocuğun da ihtiyacı ve yapması gereken bir görevi...
Fakat eşiniz bu konuda sizden farklı düşünüyor. Çünkü sizin için zaruri olan bir şey, onun için pek bir önem taşımıyor.
Erkek çocuğu olduğu için de normal olarak babasını örnek alıyor, babası namaz kılmayınca kendisi ona uyuyor. Zaten nefsi de bunu istiyor.
Bu konuda eşinizle tartışarak bir sonuç almanız şimdilik mümkün gözükmüyor. Çünkü çocuk anne babasının kendisi hakkında tartışmalarından rahatsız olur, kendisini mutsuz hisseder. Siz babasını suçladığınız için sizin yanınızda yer almaz, babasıyla birlikte hareket eder.
Böyle yapacağınıza, çocuğunuzu yanınıza alır, onu zorlayarak, sıkıştırarak, bir yerde suçlayarak namaz kılmasını temin etmek yerine, sevgiyle, şefkatle yaklaşırsanız, daha çabuk bir sonuca varabilirsiniz.
Ona namazı sevdirin, namazın çok büyük bir ihtiyaç olduğunu söyleyin, namazın Yaratıcıyla yakınlık kurmak olduğunu belirtin, namaz kılınca Allah'ın ve Peygamberimizin kendisini çok seveceğini anlatın. Ailesi öğretmediği ve üzerinde durmadığı için babasının namazdan uzak kaldığını dile getirin.
Hemen olmasa bile, zaman içinde arzularınız gerçekleşir, kavgasız, tartışmasız bir şekilde meseleyi halledersiniz inşallah...
Not: Bugün Antakya'da saat 19.00'da, yarın da İskenderun'da 12.00'de Belediye Kültür Sarayı'ndaki programımıza okuyucularımı bekliyorum. Geniş bilgi için: www.namazladirilis.com
