Bize her yer gurbet

Almanya Milli Takımı’nda biri teknik adam, üçü de sporcu olmak üzere tam 4 Türk vardı. Antrenör Veysel Buğur’un kızı Duygu Buğur bronz madalya alırken, diğer Türk sporcular da İzmir’den gurur duyacakları derecelerle döndüler.

Ama Almanya adına tatamiye çıkan bir kişi daha vardı ki, onun hikayesi çok farklı. Uluslar arası hakem olan Nilgün Spinger’le maçlara verilen arada konuştuğumuzda, “Hayatı Roman” olacak bir porte çıktı karşımıza.

Türk bir anne, Alman bir Baba’nın çocuğu olan Nilgün Hanım’a kendini hangi ülkenin vatandaşı hissettiğini sorduk.

“Yarım yarım” diye karşılık verdi. İsmim ve soyadım gibi… Bir yanım Türk bir yanım Alman.

Bu sizi yaşantınızda politik davranmaya itiyor mu? 

“Biz bir yandan iki vatana sahipken, diğer yandan iki yerde de yabancıyız. Buraya geldiğimizde Alman muamelesi, Almanya’ya gittiğimizde de Türk muamelesi görüyoruz.”

Hangi dini tercih ettiniz?

“Elhamdülillah müslümanım. Namazımı kılıyorum, Arapça da okuyorum”

Nilgün hanım bir Türk’le evlenip ayrıldığını, kendini bu evlilikten olan 8 yaşındaki oğlu Emir’e adadığını söylüyor.

Ardından da ilave ediyor, “Bu kadar yükün altında olmak kolay değil. Ama oğlum bana güç veriyor. Kendi ekmeğimi kendim kazanıyorum.”

Peki yeniden evlenmeyi düşünmüyor musunuz?

“Hayır! Erkekler yalancı!”

Türkler mi Almanlar mı daha çok yalan söylüyor?

Dudaklarını büküp üzgün bir şekilde, “Türkler” karşılığını veriyor.

Nilgin Hanım’ın Almanya’daki asıl işi ise vergi denetmenliği,

“Türkler mi Almanlar mı daha çok vergi kaçırıyor” diye soruyorum bu kez…

Yine aynı mimiklerle, “Türkler” diyor. Ardından da İzmirli bir taksicinin kendisini nasıl dolaştırdığını, 10 liraya gittiği yerden geri dönerken, başka bir taksicinin 20 lira aldığını anlatıyor.

Ben de, “Üzülme sadece size değil. Bize de yapıyorlar” diyerek onu avutmaya çalışıyorum. 

Merak ediyorum, “Acaba o taksici kadının yaşam mücadelesini bilseydi, yine aynı kazığı atar mıydı?”

Sağa çek İT!

İsmet Tuna, Karate Antalya İl Temsilcisi. Tepeden tırnağa Karadenizli. Zamanında gazinolarda Zeki Müren’den önce halkı güldürmek için sahne alırmış.

Diyor ki, “Cem Yılmaz, Yılmaz Erdoğan yokken biz vardık”

İzmir’deki şampiyonada da nereye gitse insanlar çevresine toplanıyor. Fıkraları anlatırken, canlandırmasını da yapıyor.

Kendi yaşantısı da fıkra gibi.

Diyor ki, Antalya’da kızımla tanıdık bir galeriye araba almaya gittim.

Tutturdu sana adının soyadının baş harflerini plaka olarak verelim.

Olmazzzzzz! Diye direttim.

Bu defa kızım başladı ısrar etmeye…

Al baba al baba…

Olmazzzzz! Dedim.

Kızım küstü, neden olmaz baba? Diye üsteledi.

Dedim ki, “Kızım benim adım İsmet soyadım Tuna. Koy ikisini yan yana…”

Yahu trafik polisi sokakta anons edecek, “Sağa çek İT”

Şampiyonları PTT kaptı

Yeni kurulan PTT Spor Kulübü transfere hızlı başladı. İzmir Büyükşehir Belediyespor’un 3 şampiyon tekvandocusu Soner Pınarcık, Cem Uluğnuyan ve Remzi Başakbuğday’ı kadrosuna katan PTT’nın hedefi, 2012 Londra Olimpiyatları’nda Türkiye’ye madalya kazandıracak sporcuları desteklemek.

Amatörlerde gözlerden kaçan çok önemli bir transfer daha var. Türkiye’nin tekvandodaki gururu Bahri Tanrıkulu’nun yanı sıra bir çok sporcuyu kadrosunda bulunduran İzmit Kağıtspor, Azerilerin karatedeki ünlü şampiyonu Rafael Agayev’i de transfer etti. 24 yaşında 3 dünya 6 da Avrupa şampiyonluğu bulunan Agayev, bundan sonra yeni takımının başarısı için ter dökecek.