Aileme ve bana değer vermiyor

Benim eşim ilgisiz, aileme ve bana değer vermiyor. Beni hiçe sayıyor ama bunu kabul etmiyor. Ne yapmalıyız? (Rumuz: Mehtap)

"O size değer vermiyorsa, siz ona değer verin" demem doğru olmaz belki, bana kırılırsınız. Böyle demeyeceğim, bunun yerine şunlar söyleyeceğim:

1. Bazı erkekler hanımlarına iltifat etmezler, sevgilerini hissettirmezler, yaptığı güzel şeyleri takdir etmezler. Böyle yapınca eşlerini şımarttıklarını sanırlar. Bunun sebebi de daha çok ailesinden böyle gördüğü içindir veya bu tarzı kendince doğru kabul ettiği içindir.

Oysa aile iltifatla, ilgiyle, sevgiyle, takdirle, gönül almakla ayakta ve hayatta kalır.

Bu eksikliğini telafi edip düzeltmek için fiilen bir örneklik sergileyin.

İç dünyanızda bir değişiklik yapın, akşam eve geldiğinde sevginizi yüz hatlarınızla, iltifat dolu sözlerle dile getirin. O gün hiçbir sözünü ve davranışını eleştirmeyin, tartışmaya götüren laflar etmeyin. Hiçbir sorunu anlatmayın.

Öyle inanıyorum ki, sizdeki değişikliği fark edecektir. Yarı şaka, yarı ciddi olumlu karşılık verecektir. Belki gülüp geçecektir ama siz bir defa gönlüne sevgi tohumu attınız. O yeter.

***

2. Ertesi gün bir plan düşünün. O akşam kalkın, eşinizin annesine gidin. Özlediğinizi, birkaç haftadır ihmal ettiğinizi söyleyin. Kanaatime göre hiçbir erkek, eşinden gelen böyle bir teklifi reddetmez.

Bu uygulamayı şöyle de yapabilirsiniz. O akşam siz onları evinize davet edersin, ilginizi, sevginizi, yakınlığınızı gösterir, hizmet edersin, geçmişi unutursun, olanı biteni aklından çıkarırsın, samimi bir şekilde elinden geleni yaparsın.

Bir, iki derken bu şekilde eşinizin beklemediği değişiklikler, farklılıklar yaparsın. Bu yaptıklarınız kısa veya uzun vadede dönecektir.

Buna birkaç sürpriz daha ilave edebilirisin. Burada hedef, ilişkilerinizi sıcak tutmak, aranıza resmiyetin, soğukluğun ve geçimsizliğin girmesine engel olmaktır.

***

3. Kendini ezilmiş, bastırılmış, hakları kısılmış bir durumda görme. Eşiniz evin aklı ise, sen de kalbi ol; o evin harici işlerinden sorumlu ise sen de dahili işlerinden sorumlusun. Hatta evin gidişatı, huzuru, saadeti, tertip ve tanziminde büyük ölçüde hanım olarak sen söz sahibisin.

Bir de anne isen bir kat daha önceliğin var demektir. Varlığını, etkinliğini, duruşunu iyice hissettir. Sana karşı bu tür davranışlarının sebebini bir muhabbet ortamı içinde öğrenmeye çalış.

Senden beklentilerinin ne olduğunu, hangi ihtiyaçlarına, hangi isteklerine, hangi beklentilerine cevap vermediğini sorgula. Yani sorunlarınızı sertleşerek değil, dertleşerek çözmeye çalışın.

Bekâr kalmak günah olur mu?

33 yaşındayım. Maddi sıkıntılardan dolayı evlenemedim. Dinimizde bekâr kalmak günah mıdır? (Rumuz: İbrahim)

Bekâr kalmak ne günahtır ne de sevaptır. Bir tercihtir, hayatı bu şekilde görmek, tanımak ve anlamaktır.

Az sayıda da olsa imkânı olduğu halde evlenmeyen insanlar vardır ve olacaktır.

Fakat sizin durumunuz farklı. Siz bir tercih yaparak bekâr kalmış değilsiniz. İmkân bulamadığınız için, dolayısıyla evlenemediğiniz için bekâr kalmışsınız. Dolayısıyla mecburiyetten kaynaklanan bir durum söz konusu...

Ama imkân bulsanız, maddi durumunuz yeterli seviyeye gelse, hemen evlilik hazırlığına başlayacaksınız.

Fakat bu süre içinde kendinize, iradenize hakim olmaya çalışın. Yanlışa, günaha girmemeye gayret edin.

Bekâr kalmak ne zaman "günah" olur? İnsanın evlenme imkânı olduğu, ihtiyaç da duyduğu halde sırf tembellik yaparak, sorumluluktan kaçarak evlenmez, bu arada nefisine de hâkim olamaz, "zinaya girme" tehlikesiyle yüz yüze gelirse, o zaman bekâr kalmak sakıncalı olur.

Çünkü bu durumda bekârlık insanın başına dert açar, sıkıntıya sokar, aklını, kalbini rahatsız eder. Böylece hem kendine yazık eder hem de başkalarını...